nieuws

Beste dans - en griezelvrienden,

Ik denk dat 5 november meteen ook de laatste dag van een goede nazomer moet geweest zijn. Zalig weertje dat we nog mochten meepakken daar in het bospark.

Nadat de belangstellenden weer stipt en massaal (meer dan 90) op het appél waren, behalve ik dan weer, werd iedereen van een lekker kopje soep en een stuk brood voorzien. Terwijl de meesten ondertussen al lekker aan het bijpraten waren werd het rumoer onderbroken door de verwelkomingsspeech, ons in de oren geramd door onze hoofdheks en iemand die (zo bleek later) leek op een arabier genaamd Mohammed. Wanneer elkeen wist waar hij aan toe was of tenminste toch dacht, werd een eerste groep verzocht zich klaar te maken voor vertrek. Het was bijna een gevecht om als eerste te mogen vertrekken.
Kort nadat we het park betreden hadden sprong de doodgraver vanachter een boom en vertelde ons op grimmige wijze hoe het spel zou verlopen, tevens bezorgde hij ons de benodigde dodentickets. Veel tijd om na te denken over het spel kregen we echter niet want in de zombie zone wachtte ons de eerste echte proef.
4 slachtoffers moesten geblinddoekt hun tastvermogen tentoonstellen, hoewel de twee eerste iets minder hun best hoefden te doen.... . Op naar de volgende proef: aldaar werd verwacht iets te kennen van het horror/thriller - genre. Bleek bij de meesten geen probleem te zijn. Bij het verlaten van de waterkant had ik vergeten een bord te zetten opdat de mensen zich bewust zouden zijn van het slipgevaar, bij deze hadden we toch wel van Jan zeker. Gelukkig moest de persoon in kwestie niet meedoen aan de run 4 Ur life strijd. De groep die als het ware leek af te stormen op een feilloze overwinning moest uiteindelijk nog de duimen leggen omdat ze teveel tijd verspeeld hadden om het laatste vlagske op te sporen. Zij werden dus kop van jut (lees: kussensloop) en moesten dus geblinddoekt de weg vervolgen onder begeleiding van de winnaars tot aan de volgende proef. Bij de volgende groepen bleken de touwtjes niet meer te willen meewerken. Ook de begeleiding durfde roet in het eten strooien door groen te verwarren met rood waardoor ze op het verkeerd gebonden been gezet werden....Vind ik persoonlijk wel ne goeie.
Even later stootten we op twee knappe sto....euh....heksen die ons maar al te graag bedienden van snoep, onderwijl onzin verkondigend over verdwaalde smurfen. Ook Leffekes werden hier uitgedeeld, al had enkel de begeleiding daar hinder van. We haastten ons verder na dit verontrustende treffen en kwamen bij de Joker terecht.
De snoepjes bevatten, zo bleek, een virus waarvan we enkel konden verlost geraken indien we enkele walgelijke substanties naar binnen zouden spelen. Wie hier de gunst van de joker kreeg had geluk en mocht van alles ne keer proeven. Pietzak!!!!
Toen we verder vorderden door een donker stuk bos werden we de stuipen op het lijf gejaagd door twee andere heksen die qua postuur zich konden wegsteken achter gelijk welke boom. Nog maar net bekomen van de schrik en ne bezem op ons hoofd arriveerden we aan het kerkhof, waar ik straffe verhalen heb over horen vertellen. Terwijl iedereen dacht dat hier enkel dode beesten hun laatste rustplaats gevonden hadden, sprong er uit de grootste kist (een serieus geval zenne) een levend exemplaar uit. Er waren deelnemers bij die als het ware bijna in ne boom sprongen. Had ik willen zien....Hoewel ik er zelf nog een bord geplaatst had dat waarschuwt voor boomstronkjes had ik er al de hele dag steevast over gestruikeld, dat was nu niet anders.
Nog even later kwamen we oog in oog met een tovenares en haar slavinnetje (kinky!!) die de ingang bewaakten van een gerookte tent dat gevuld was met bliksems. Hier moesten we op zoek naar twee letters die enkel opgemerkt werden door één van de jongsten uit de groep. Leve de jeugd. Ze zaten doodleuk gemarkeerd op de cape van de, ondertussen door stroboscopische hoofdpijn getergde, tovenares .
Weer moesten we onze weg vervolgen door een gitzwart traject tot we aan de molensteen terecht kwamen waar opnieuw een scene werd uitgebeeld dmv silhouetten die ons aan een oude Hitchcock-klassieker deden denken.
Langs de bambikes moesten we dan rechtsaf met aan onze linkerhand een laaaange strook wildernis en struikgewas ,begeleidt onder leuke stukjes griezelmuziekskes. Wanneer we dachten dat de kust veilig was besprong een met een kettingzaag bewapende maniakale gek, met een haardos geimporteerd uit Jamaica, ons langs achter. Sommigen hadden in hun hele leven nog nooit zo rap gelopen.
Daarna mochten we weer onze zintuigen gebruiken en proberen te communiceren met elkaar. 4 personen mochten hun persoonlijke voeldoos aftasten naar een voorwerp dat zou voorkomen in elke doos. Na wat heen en weer gepraat lukte het hen te achterhalen dat het hier een lepel betrof. Eerder die dag hadden grapjassen de eerste lading voorwerpen uit de dozen ontvreemd waardoor we in extremis een nieuwe lading voorwerpen moesten aanvoeren. Dit ter zake.
Aan de kruidentuin aangekomen vinden we er een scene uit de saw-reeks waar een figurant na zijn been af te zagen, in laatste instantie zijn concurrent nog kan neerschieten met een oorverdovende knal. Het wordt snel duidelijk dat we hier 4 vragen moeten beantwoorden, allen handelend over één of andere horrorfilm.
Tijdens de laatste rechte lijn naar de foto-finish worden we nog belaagd door een stel zombies. 10 meter voor de eindstreep moeten we nog aan de hand van foto's proberen het antwoord te geven: nl over welke films gaat het hier.
Na een tocht van ongeveer een uur en half werd het tijd om de kelen te smeren. We deden ons te goed aan de lekkere jenevers, fruitsap en cola. Een banket met cake, gebak en vlaaien stond ons op te wachten, werkelijk voor elk wat wils....Met een drankje in de hand werden de oplossingen besproken en de punten geteld voor elke groep. Bedoeling van het hele gebeuren was om de meeste dodentickets over te houden aan het eind van het spel en de juiste titel van 25 letters te vinden: "I know what you did last summer" was de enige juiste oplossing. Ik heb het nog gezegd in de eerste lijn van de uitnodiging voor onze tocht. Spijtig genoeg waren er drie van de vijf groepen gewaagd aan elkaar waardoor ik mij genoodzaakt zag een ongelukkige keuze te maken om via strootje-trek de winnaar te bepalen. Nooit meer doen.......De keuze van de best verkleedden kan tegen volgend jaar ook op een ander systeem rekenen, dus improvement is on it's way. De winnende groep kon rekenen op een drankbonnetje per deelnemer, enkel nuttig als je werkelijk lid bent van onze club. De best verkleedden kregen een bord- of kaartspel gedeeltelijk gesponsord door Sheepgames uit Belsele: http://www.sheepgames.be

In de hoop dat iedereen een leuke avond had ben ik reeds mijn hersenen aan het pijnigen om een volgende editie klaar te stomen tegen volgend jaar.
We hebben een boel leuke reacties gekregen en dat geeft ons een goed gevoel, doch ben ik ervan overtuigd dat vernieuwing een pak meer voorbereiding nodig heeft dan ik voorzien had. Na een heel enthousiast ontvangen halloweentocht vorig jaar, bleef ik dit jaar een beetje op mijn honger zitten. Wat mij vooral positief verraste was die geflipte stroboscopische rooktent en ik besef nu waarom: ik wist zelf niet zo goed wat ik daar van kon verwachten terwijl de rest mij ondertussen al te vertrouwd leek. Den achterkant van de medaille dus....
Daarom zou ik vooral willen vragen aan diegenen die opmerkingen en/of zelfs suggesties hebben deze in mijne griezelbox te dropppen: maccalert@telenet.be.

Om de sfeer nog eens op te snuiven kan je al wat fotokes bekijken via http://www.lokersedansclub.be/node/122

PS:Qua organisatie,voorbereiding en nazorg tot een stuk in de nacht wil ik ons voltallig bestuur nog maar eens bedanken voor de toffe samenwerking.

Beste dansliefhebbers,

Bedankt om zo talrijk aanwezig geweest te zijn op onze, naar mijn mening, goedgevulde opendeuravond. Veel belangstelling was er eveneens op de vrijetijdsmarkt diezelfde namiddag achter de Laurentius-kerk en op de jaarlijkse modewandeling. Na al de voorbereidingen die vooraf gegaan zijn is het leuk te weten dat er nog maar eens vertrouwen in onze club gesteld wordt. In ruil daarvoor zullen we ons uiterste best doen om het jullie zo aangenaam mogelijk te maken als lid van onze club.
Op het moment van schrijven zijn de eerste lessen koppeldans reeds gepasseerd en we hopen dat jullie er, na de eerste pasjes, veel plezier aan beleefd hebben. Op 1 oktober worden jullie (dus ook de EERSTE jaars) verwacht op onze eerste oefenavond van het nieuwe dansjaar. We blijven er op hameren: oefenen is de boodschap!!! Trouwens Charles en Marianne zijn er dan om jullie weer op het rechte pad te zetten wanneer je het ineens niet meer zo goed weet.....

Wat betreft onze opendeur wil ik het niet nalaten om ons voltallige bestuursteam, alle jaren van de Funky Groove, onze latinformatie, ons lerarenkoppel en uiteraard onze leden (ook de nieuwelingen) en andere belangstellenden te bedanken.